Teamcompetities van start in Almere

Door Peter Kuin – Afgelopen weekend waren heel veel Hellas-atleten actief in Almere en met een topresultaat! Waarschuwing: veel teams aan de start, dus een lang verslag.

NK lange afstand
Het weekend werd afgetrapt door de duatleten met het NK op de lange afstand. Na Jelle Lugten wist hier de titel te pakken door op de fiets afstand te pakken op teamgenoot Yennick Wolthuizen die het zilver pakte. Peter Res kwam als vierde over de finish en pakte hiermee het goud bij de mannen 40+, vlak voor Dirk Wijnalda die de titel bij mannen 45 wist te veroveren. Ook in het vrouwenveld was Hellas actief en wist Ann Schoot Uiterkamp de zilveren plak te veroveren.

Bekijk ook het verslag van 3athlon.nl inclusief interviews met Jelle en Yennick.

Start van de duatlon

Superweekend

Na de duatleten begon het superweekend van de teamcompetities met de wedstrijden in de 2e divisie! Hier zetten de mannen de toon door overtuigend de overwinning te pakken. De damesteams in de tweede divisie eindigden op plekken 5 en 8.

Op zondag was het allereerst tijd voor de ere- en eerste divisie teams die startten met een individuele kwalificatie voor de TeamTimeTrial later op de zondag. Dit format was vanwege het koude water (13,8 graden uiteindelijk) in plaats gekomen van de Triple Mix. In de individuele kwalificatie eindigde Jony Heerink op de tweede plek bij de dames eredivisie en bracht hiermee haar team in een uitstekende uitgangspositie voor de middag serie. Bij de mannen bracht Roel Kwaaitaal voor Hellas de snelste tijd op de klokken in de ochtend.

Tussen de kwalificaties en TTT door was het de beurt aan de heren 3e en 4e divisie. Allereerst wisten de Peter Deege, Ido Holtkuile en Bjorn Broekman de tweede plek te veroveren in de 4e divisie. Desondanks het starten met maar drie atleten waar vier zijn toegestaan en discussies over het wel of geen mouwtjes dragen wisten ze twee seconden over te houden op de nummer 3. Iets ruimere voorsprongen hadden Ron Band, Eddie Heldoorn, Stephan Groenenboom en Peter Kuin, zij hielden 3 seconden over op de nummer 2 in de 3e divisie en pakten zo de overwinning!

Finish derde divisie

Eredivisie

De dames eredivisie startten in de middagserie met een ruime minuut achterstand op titelfavorieten Ferro Mosae en een hele krappe seconde voorsprong op Kijani, na het zwemmen waar het gelijk op ging wisten de dames (naast Jony startten Marit van den Berg, Rina Zijgers en Anne Stellaard) de voorsprong uit te bouwen tijdens het fietsen en vast te houden tijdens het lopen. Een knappe tweede plaats als resultaat. Bij de mannen eredivisie begon het zwemmen wat rommelig, gelukkig schreeuwde Rens van Eijk hard genoeg om Coen Smiers weer de goede kant op te laten zwemmen en samen met Rik Linssen, Aaron Lynch en Roel haalden zij uiteindelijk de 11e plek in de einduitslag.

Eerste divisie

In de eerste divisie werd het door de dames ook zeer spannend gemaakt. Charlotte Dieteren, Meryl Burger, Lenja Witlox en Chantal Bergsma keken na het zwemmen tegen een achterstand aan ten opzichte van de andere teams die streden om de podiumplekken. Door de snelste fietstijd neer te zetten waren ze uiteindelijk als derde team terug in de wisselzone en tijdens het , vooral voor de coach en fans, spannende looponderdeel hielden ze die plaats vast.

Zoek de nerveuze hoofdtrainer

Het laatste team dat nog aan de bak moest bestond uit Daan de Groot, Juul van de Kruijs, Fons van Workum en Lex Bruggink, na de ochtend stonden zij vierde met tien seconden voor zich de derde plek, maar binnen 30 seconden achter hen vier andere sterke teams. Na een lastig zwemonderdeel waar enkele plekken werden verloren vochten de mannen met de snelste fietstijd weer terug in het veld. Tijdens het lopen, waar ook de snelste split werd neergezet, haalden de mannen nog enkele teams in wat resulteerde in een vijfde plek in de einduitslag.

Naast de verschillende coaches en supporters die de hele dag mee maakten waren tijdens de wedstrijd waren ook Marvin en Daan namens onze sponsor Trias aanwezig voor de verzorging tijdens en na de wedstrijd. Dank daarvoor 🙂

 

Dank Trias!

Ook complimenten voor de prestaties van alle andere atleten die in Almere gestart zijn afgelopen weekend! Teveel om op te noemen!

Bekijk hier alle uitslagen van het weekend.

 

 

UPDATE uitslagen – Heb jij je al ingeschreven voor onze Paaszwemloop?

Update: uitslagen staan online, je vindt ze hier.
 
Eerste Paasdag, 21 april organiseert Hellas Triathlon een Paaszwemloop. Eerst een paar baantjes zwemmen in het zwembad de Krommerijn, om vervolgens naar buiten te rennen en al sprintend naar de finish te gaan. Begin je feestweekend sportief en maak er een gezellige familiebijeenkomst van! Er zijn namelijk verschillende startseries voor alle leeftijden:
  1. Jeugd (8-12 jaar)
    150 m zwemmen
    1.5 km hardlopen
  2. Jeugd (12-18 jaar)
    250 m zwemmen
    2.5 km hardlopen
  3. Volwassenen
    500 m zwemmen
    5 km hardlopen

Denk je dat het zwemmen en rennen in een combinatie niks voor jou is, maar wil je wel komen helpen? Dan hebben wij jou ook ontzettend hard nodig! We zijn nog op zoek naar vrijwilligers voor de dag van 9u tot 13u. Voel jij je geroepen en lijkt het je leuk om deze dag te helpen, dan kan je mailen naar Sander Brinkhof, sander.brinkhof@gmail.com
Klik hier voor meer info & inschrijven

Verslag: Geslaagde baanwielrenclinic met Hellas

Een andere baanwedstrijd (foto nuestrociclismo cc-by-sa2.0)

Door Joeri Buitink – Zijn jullie de groep triatleten?”. Met deze woorden begon zaterdag 19 januari de Hellas baanwielrenclinic op het Velodrome in Amsterdam. Aan het woord Dion Beukeboom. Onder de aanwezige wielrenvolgers bekend als de man die vorig jaar het werelduurrecord aanviel (en daar in plaats van het wereldrecord het Nederlands record aan overhield), voor de overige deelnemers gewoon de trainer voor vandaag.

Na een kleine rondvraag bleek dat het voor de meeste van de zeventien deelnemers de eerste keer was dat ze op een baan gingen fietsen. En zeker dan is de hellingsgraad in de bochten behoorlijk indrukwekkend. Ook de fiets – zonder remmen en zonder versnellingen – is dan wennen. Toch was van angst – op een aantal zweterige handjes na – weinig te merken. Waar de clinic vorig jaar begon met eindeloos slalommen tussen pionnetjes en oefenen met over je schouder kijken, had iedereen nu binnen een half uur ervaren dat het eigenlijk wel meevalt hoe eng het is om bovenin de baan te fietsen. Welke methode het meest verantwoord is, laat ik in het midden; maar leuk was het wel!

Na deze flitsende start gingen we in onvermoeibaar tempo verder. Omdat baanwielrennen nu eenmaal het gemakkelijkst is als je veel snelheid hebt, nam Dion de taak op zich om vooraan te fietsen en geleidelijk het tempo op te voeren. In een sliert mochten wij volgen. Fijntjes merkte Dion na afloop op dat het duidelijk was dat we triatleten zijn: strak elkaars wiel houden, was niet ons sterkste punt. Maar toen ook dat beter ging, mochten we langzamerhand gaan ruiken aan het echte baanwielrennen. “Een rondje pakken” schijnt in het baanwielrennen het ultieme doel te zijn (in elk geval in de discipline waarin Dion actief is). Hoe dit voelt, mochten we eerst in tweetallen en daarna solo ervaren. Wederom fietsend in een lange sliert, met de opdracht om van kop af weer achteraan aan te sluiten. Langzaam begonnen de kneepjes van het baanwielrenvak te dagen: op welk moment je van kop af gaat, hoe je gebruik kan maken van de glooiing in de baan en hoe de gekleurde lijnen je kunnen helpen zoveel mogelijk snelheid te behouden.

Nadat we ook dit meerdere keren gedaan hadden – en de beentjes langzaamaan wat zwaarder werden – was het tijd om op te bouwen naar de apotheose: de individuele 200 meter tijdrit met vliegende start. Het concept van de vliegende start: je hebt 2,5 ronden om snelheid te maken. Op het moment dat – met nog één ronde voor de boeg – de bel gaat, stort je je van bovenin de baan naar beneden om je laatste rondje zo snel mogelijk te voltooien. Door de vele rondjes die we inmiddels hadden gefietst (durft iemand en schatting te doen van het totale aantal rondjes?!), wisten we een beetje wat de ideale lijn was om zoveel mogelijk snelheid te maken en vast te houden: zo dicht mogelijk bij de rode lijn blijven was het devies.

Hoewel andermaal bleek dat de praktijk weerbarstiger is dan de theorie, voltooiden we allen als volleerde baanwielrenners de 200 meter. Winnaar bij de mannen was Björn (in een tijd van 13.79), bij de vrouwen was Tanja de snelste (14.54). Maar gezien de lach die na afloop op vele gezichten de boventoon voerde, was dat niet het belangrijkste. Dat was dat iedereen twee uur lang genoten heeft van deze clinic. Dus zeker voor herhaling vatbaar!

Check voor wat leuke groepsfoto’s de update van Pascal in onze Facebookgroep.

Wat vinden wij eigenlijk van onszelf? De resultaten van de Grote Hellas Eindejaarsenquête

Ook de derde editie van de Grote Hellas Eindejaarsenquête heeft weer enkele frisse, terechte en soms zelfs confronterende inzichten geboden. Het blijft een feest om met een stok in onze vereniging te mogen prikken en dan op te mogen tekenen wat er gebeurt als we allemaal gaan bewegen. Dat is, de 87 invullers van de enquête. Een minder aantal dan de afgelopen jaren, en dat in een groeiende vereniging. Is er hier sprake van een ‘Messi-tje’? Is het allemaal zo gewoon geworden dat het niet meer opvalt en we het klakkeloos voor lief nemen?

Wat het ook is, het staat een goed gevoel over het afgelopen seizoen niet in de weg. Ruim 80% van ons geeft 3, 4 of 5 sterren aan het triatlonjaar 2018. Dan zijn er nog altijd 17 mensen voor wie dat niet op gaat. Voor hen was het minder of ronduit slecht. Hopelijk biedt 2019 juist jullie veel meer goeds! (En die ene persoon die hier liefst een 0 had willen geven: die optie nemen we volgend jaar mee!)

Dat was 2018. Hoe kijken we aan tegen het jaar dat komen gaat? Zijn we er al druk mee? Een kleine 23% (20) geeft aan dat het komende jaar al nagenoeg rond is. Het gros, bijna 44% (38) zegt al wel een beeld te hebben, maar ook nog veel onduidelijkheid. Veel staat nog open. In de categorie ‘alles staat nog open’ kon 1/3e (29) van de invullers zich vinden. Er is, kortom, nog best veel te halen bij veel Hellassers, door de verschillende wedstrijdorganisatoren.

Wat gaan we dan doen? We zijn een triatlonvereniging, dus 82% gaat een triatlon doen. Een duatlon (erbij) is voor 25% een reëel plan, waar 16% aangeeft niet per sé een multisport-event te gaan doen. ‘Iets anders’ werd door 13 mensen (15%) aangevinkt, met de volgende toelichting op hun plannen: “Race across Britain fietsen”, “een ultrarun in de bergen”, “boksen”, “Marathon de Paris”, “NK Crosstriathlon te Almere”, “Adventure races, trails”, “De lake Zurich zwemmarathon (26km)!”, “Vooral cross evenementen (tri- en duathlon en trail)”, “een schaatscursus volgen”, “skyraces”, “wielerkoersen”, “een kerstmannenloop winnen” en “iets met heel ver zwemmen”. Fakking indrukwekkend, to say the least.

Winterdingen

Terug naar het heden. De donkerte van het off-season, de winter, de maanden van extra buikvet, het bijna uitzichtloze wachten op wat zeker weer komen gaat en de gemompelde excuses over de matige fitheid. Maar ook de tijd dat een goede triatleet zijn zwakke punt onder handen neemt. Doen wij dat?

Slechts ten dele. Bijna 52% (45) van ons negeert de winter en traint gewoon door. Wel worden er hier en daar accenten aangebracht, die het zomerseizoen minder biedt of heeft. Techniektrainingen worden door 28 mensen toegevoegd an het winterse dieet. 25 Mensen kiezen toch (ook) voor extra rust en herstel en 24 van ons duiken de sportschool in voor extra krachttraining.

Eindelijk eens tot in detail kennismaken met de behandeltafel van de Trias-mannen is voor 19 mensen het winterse hoogtepunt, terwijl 4 personen momenteel ‘de taper der tapers’ aan het ondergaan zijn. Juist deze vier wil ik extra bedanken voor het invullen, het heeft jullie duidelijk de meeste kracht en energie gekost. Hulde.

De nieuwe MTB-training (31) en de vertrouwde bostraining (39) doen het ook goed. De zondagse MTB-uurtjes worden door een aantal ook expliciet aangehaald in de commentaren verderop. Zeer gewaardeerd!

Baantraining rules

Goed, *haalt veren weer uit reet MTB-trainer*, wat is dan echt onze favoriete training in het enorme aanbod van Hellas? Hier ga ik, ondanks de belofte dat niet te doen, toch even iets achtergrond geven. Want we schuiven een beetje. Waar de bostraining in 2016 de grote favoriet was (55%), met fietsen, baantraining en zwemmen als subtoppers, was 2017 helemaal het jaar van het rennen. Dit keer ging 55% voor de baantraining, met ook nog eens 33% voor bos en zwemmen.

Over het afgelopen jaar heeft de baantraining wederom ‘gewonnen’. De kern van ons aller trainingsweek is ook gewoon de favoriete training (oordeelt 56%). Maar dit jaar is zwemmen de nummer twee (34%) en is er verder geen subtop meer. Bostraining en fietsen zijn afgedaald naar de grauwe middenmoot.

Com-mu-ni-ca-tie verdomme!

In de categorie ‘open vragen’ en bijbehorende free-format antwoorden gebeurde ook dit jaar van alles. Complimenten en feedback. Maar er komt heel nadrukkelijk een hoofdonderwerp naar voren: communicatie. Dat is natuurlijk ook wel een vrij breed fenomeen, maar het wordt specifieker. Zo wordt bijvoorbeeld het communiceren van en met het bestuur een aantal keer benoemd. Zowel het delen van beleid, als ook het (proces van het) maken van beleid, kan en mag vaker in samenspraak met leden.

Maar het vaakst benoemd is de, je zou het bijna denken, controverse tussen de ‘topsporter’ en de ‘recreatieve sporter’. Beide kampen zouden graag meer aandacht voor zichzelf zien en vragen het bestuur/de vereniging toch vooral niet door te slaan in de een of andere richting. Het feit dat we niet op een van beide takken van sport moeten focussen wordt dus zeer breed gedragen binnen de vereniging!

Andere benoemde onderwerpen en punten zijn onder andere de nieuwe MTB-training en -trainer (top!), spinning (‘blunder’), sociale activiteiten (meer), vrijwilligerstaken (beter uitleggen, meer mensen nodig), trainingsaanbod (alle niveaus blijven bedienen, ‘top’) en uitleg over trainingsschema’s en jaarplanning Hellas (FH: vraag het je trainer!!).

Inspiratie

Gelukkig is er ook zoveel moois en daar zijn we ons ook zeker van bewust. Gevraagd naar je inspiratie in het afgelopen jaar, een mens, een wedstrijd, een prestatie. Alles was goed. Van de concreet genoemde opties gingen Els Visser (30 stemmen), Jeroen Gijzen (19) en Jony Heerink (16) er met de eer vandoor.Maar in de optie ‘overigen’ werden er een aantal mensen (meerdere keren) expliciet benoemd. De ultieme eer natuurlijk. Komen ze:

– Nick Curry ‘omdat hij, wetende dat hij de eindstreep niet zou halen, toch bijna het IJsselmeer over zwom!’

– ‘Mijn CPH teamies’

– Koen Overmars

– Eline Koers ‘vanwege haar winst in de ICON 2018’

– Xander ‘geweldige loop- en trailruntrainer’

– ‘Ons loopgroepje tempo 42, super gezellig en we weten wat we aan elkaar hebben, inspireren elkaar, en motiveren elkaar om wedstrijden te doen, op naar een groepje hoger volgendjaar. Daarnaast is onze trainer Melvin super goed voor de groep, zijn gedegen voorbereiding, de aandacht die hij ons geeft zijn perfect.’

– Linda Schonewille

– Jacco Langerak ‘volhardend’

– Jacomina Eijkelboom ’11 rondjes eilanden…’

– Peter Vocking ‘en er toch weer voor gaan om naar Hawaï te doen’

– Coen (FH: Smiers?) ‘omdat hij mij getergd heeft door te zeggen dat prestaties uit het verleden niet meer tellen. Dus ik heb op basis daarvan nog niets gepresteerd’

– ‘Allemaal en alle enthousiaste trainingsmaatjes’

– Rick Linssen ‘Topprestatie op Hawaii’

– Daan de Groot (2x) ‘Mooie koersverhalen, nog mooiere prestaties’

– Thomas Sijtsma

– Nienke en Laura ‘die zo trouw naar hun 1e marathon hebben getraind’

Vrijwilligers

De vrijwilligerstaken kwamen al even aan bod, maar hadden ook hun eigen vraag en plaats. Wat zou jij graag (kunnen) doen bij Hellas? Ook hier kwam van alles langs. Veel invullers (25 stuks) doen al van alles voor en bij de vereniging. Anderen zien mogelijkheden achter de bar (7), in de kledingcommissie (4), als bestuurslid (3) of in de feestcommissie (2). Ook (een van) de technische commissies (4) en onze eigenste echte Triathlon Utrecht (9) kwamen er goed uit. Mooi was ook het hoge aantal mensen dat wel iets in het trainerschap ziet (10). In al deze gevallen: als je de functie nog niet al doet, vraag rond en meld je gewoon aan. Het wordt zeer gewaardeerd!

Dan waren er nog 42 mensen die zich liever niet vastleggen. Een drukke studie, een nieuwe baan of veel reizen zijn natuurlijk allemaal valide redenen om geen vaste vrijwilligersrol op je te willen nemen. Het tont ook aan dat er dus wel degelijk nog een enorm vrijwilligerspotentieel zit, binnen de vereniging. Blijf goed om je heen kijken naar de leukste bijdrage die je kan leveren, ook jullie houden deze club draaiende!

Wat een vreugde

“Mijn grote frustratie is dat ik al 18 jaar in baan 2 zwem en nooit niet mag meedoen met de echt belangrijke mensen. Maar gelukkig houden ze wel van me.”

Als je triatleten de ruimte geeft, ontstaat er ook écht iets! In de laatste vraag was het open huis. Zeg het maar, kom maar door. Heel veel optimisme, dankbaarheid en positiviteit. Dat kan aan de tijd van het jaar liggen, of aan de lavende werking van de taper, behandeltafel of kou. Ruimte voor dat compliment dat je niet zo snel maakt, omdat je elkaar ook weer niet elke dag tegenkomt: “Ik vind Hellas Triathlon een super vereniging, goed aanbod aan trainingen (al zie ik wel verbeter puntjes, zie eerdere opmerking), complimenten ook vooral aan het bestuur die ondanks dat ze dit zonder vergoeding doen uren en uren van hun prive tijd investeren in onze mooie club, echt top.” Ik vertaal dat maar even naar alle vrijwilligers. Al die tijd wordt opgemerkt, en soms ook benoemd…;)!

Brandende nieuwsgierigheid blijft er ook over, om mee te nemen naar 2019: “Dit veld is veel te klein voor al mijn ultrageheime Hellas-crushes. Jammer, ik had ze hier graag neergezet. Volgend jaar beter?”. Nemen we mee. Twee keer per jaar (i.p.v. één keer) een Hellasfeest? Gaat naar de feestcommissie.

Maar er wordt ook hier en daar een minder optimistisch gevoel gedeeld: “Heb in het verleden voldoende voor de club gedaan. Bovendien motiveert het eerder aangegeven gebrek aan aandacht voor de basisleden en overvloed aan privileges/aandacht voor divisie teams niet om mij opnieuw in te zetten voor de club.” Dit zijn per definitie vervelende gevoelens. Spreek er ook mensen op aan, zou ik zeggen. Liefst diegene die je er meer over kunnen vertellen of uitleggen.

Daar komt bij dat er in het nieuwe jaar een uitgebreidere enquête gaat komen, gericht op technische zaken. Trainingen, frequentie, inhoud, trainers, etc. Dit zal de perfecte gelegenheid zijn om zaken aan te kaarten en bespreken. Er kwam namelijk ook weer voldoende feedback binnen over trainingen en trainers. Alles wordt gedeeld, zo ook deze afsluiter: “Fantastisch dat er zoveel trainingsopties zijn. Wil ik graag ook benadrukken”.

Mocht je iets missen in dit stuk, of meer willen weten over de antwoorden, mail mij dan even. Ik deel het of help je graag: frank.heukels@gmail.com.

 

Er waren eens vier mannen en een vrouw…

Met dromen. Veel dromen en ambitieuze dromen. Centraal stond
‘Kona’. Kona, de magische klank wordt veroorzaakt door het (vermeend)
historisch besef dat hier de triatlonsport is ontstaan. Maar, net als de Engelse
claim op voetbal (‘Football is coming home’) is ook hier de discussie nog niet
beslecht.

In deze tijd van Sinterklaas en ‘allerlei gevarieerd gekleurde’ Pieten gaan we discussies even lekker links laten liggen. Want de magie van Kona zit ‘m naast de historische component ook zeker in het feit dat er jaarlijks een über-Ironman wordt gehouden. Zo’n feestje waar je niet gewoon naartoe gaat, maar waarvoor je uitgenodigd moet worden. Alleen de beste atleten ‘halen’ Kona. En Hellas had er dit jaar maar liefst vijf! We lopen ze even kort af, maar de namen linken door naar de erg leuke stukjes op Trikipedia, waar alle (31) Nederlanders netjes werden voorgesteld.

Sione in actie

Sione Jongstra

Haar achtste hele triatlon en als regerend Wereldkampioene
in haar agegroup aan de start. Dat betekent dat ze ook écht werd uitgenodigd.
Dat is maar weinigen gegeven…

Peter Vocking

Een van onze hoofdcoaches, de man die ons jaarplan maakt en
bewaakt. Kwalificeerde zich in Wales (2017) voor zijn tweede keer op Hawaii.

Koen Overmars

Mocht ook al voor de tweede keer aantreden! Heeft wel een
probleem, want kwalificeert zich altijd alleen maar in Maastricht…;)

Rik Linssen

Had, na kwalificatie in Wales, ook een heel jaar om zich
voor te bereiden op zijn droomrace.

Jeroen Gijzen

Serieuze kanshebber voor award ‘verhaal van het seizoen’.
Boekt reis en hotel naar Hawaii, voordat er sprake is van kwalificatie. Mist
vervolgens ‘de cut’ in Maastricht, doet twee weken later doodleuk Kalmar en
regelt alsnog zijn ‘slot’.

Four boys…

Een bont gezelschap dus. De ‘four boys on a roll’ bundelden hun communicatieve inspanningen op een heerlijke Facebookpagina, waardoor het thuisfront makkelijk en eenvoudig op de hoogte kon blijven van de aanloop naar het wereldkampioenschap, de aankomst op Hawaii, de laatste zenuwen en natuurlijk de wedstrijd zelf.

De dag zelf leverde naast heerlijke verhalen ook alleen maar
finishers op, voor Hellas dan tenminste. Vraag de vijf atleten vooral naar hun
eigen ervaring, de resultaten waren als volgt:

V37. Sione
Jongstra 9.46.19 (Wereldkampioen F40)

M233. Rik Linssen 9.19.27 (60e
M30)
M641. Jeroen Gijzen 9.57.16 (134e M30)
M707. Koen Overmars 10.04.36 (134e M50)
M1387. Peter Vocking 12.28.08 (166e M50)

Van harte Sione, wat een wereldprestatie, wederom! Op onderstaande poll is na de wedstrijd niet meer teruggekomen, maar bij deze. Goed voorspeld of niet, alle dromen ruimschoots waargemaakt, met één heuse prijs als bonus. Goed gedaan allemaal, Hellas heeft van jullie genoten…;)!

Organisatietalenten gezocht voor de leukste wedstrijd van Nederland!

Jullie kennen allemaal de Triathlon Utrecht, onze mooie wedstrijd in juli rond de Strijkviertelplas. Veel van jullie helpen er op de dag zelf trots mee in je vrijwilligers-shirt (collectors-item!). Gegarandeerd mooi weer en leuke complimenten van alle deelnemers, bond en bezoekers. Wat wil een mens nog meer?

Voor de organisatie van de wedstrijd zijn we afhankelijk van Hellassers die naast zelf trainen maandelijks wat uurtjes in dit evenement investeren. Zo is er de parcourscommissie, de vrijwilligerscommissie, het wedstrijdsecretariaat, PR/communicatie en het bestuur.

Om ook in 2019 (en verder) weer een wedstrijd te kunnen organiseren zoeken we onder andere het volgende talent:

  • Iemand die de centen in de gaten houdt voor onze begroting van > € 40.000
  • Goedgebekte triatleten die de afspraken met onze partners (Bijvoet, Zwemanalyse, Polar, Koffiebabes etc) wil beheren (GEEN ACQUISITIE)
  • Vrolijke mensen die helpen de communicatie richting deelnemers, vereniging, omwonenden in de voorbereiding of op de dag zelf in goede banen te leiden (social media, website, nieuwsbrief)
  • Een aanvulling voor de “mannen van de parcourscommissie” (m/v) die zich gaat ontfermen over het loopparcours
  • Een nieuwe held voor de vrijwilligerscommissie

De triathlon nog beter & mooier maken kan het beste in de voorbereiding! Dus als je kansen ziet meld je dan vooral. Als je meer wilt weten of enthousiast bent om mee te helpen kun je altijd contact opnemen met Jelmer Koekkoek.

    Hoe ziet zo’n officialcursus er nou uit? Tanja vertelt…

    Eerder dit jaar was er een noodkreet vanuit de NTB (Nederlandse Triathlon Bond) dat onze fijne sport zo in de lift zit, maar het aantal juryleden niet meegroeit. Als grootste Nederlandse triathlonvereniging moest Hellas toch wel meer dan 2 officials kunnen leveren? Eén artikel in het bondsblad en een facebookpost later waren er 4 cursusdagen gevuld (ok, niet alléén met Hellasers), en afgelopen zaterdag was de aftrap.

    Gehoord: interessante praktijkvoorbeelden, grappige anekdotes, handigheden om een wedstrijd op vriendelijke wijze eerlijk te laten verlopen, uiteraard een hoop regels en de speelruimte rondom die regels (handig 😁). Laat dat dagje achterop de motor maar komen!

    Wil jij misschien ook jurylid worden? Lees hier meer!

    Hellas Triathlon needs you : we zoeken juryleden

    Namens de NTB deden wij een oproep voor meer juryleden. Want we willen namelijk allemaal een fijne wedstrijd racen toch? Gelukkig hebben we naar aanleiding van de oproep al 13 nieuwe juryleden vanuit Hellas Triathlon kunnen opgeven. Marco Klaassen schreef over zijn ‘meeloopdag’ bij één van de seizoenshoogtepunten:

    ‘Afgelopen zaterdag maakte ik mijn debuut bij Challenge Almere-Amsterdam.
    Nee niet als deelnemer, maar als (aspirant)jurylid. Suus Baggen vroeg in de zomer wie van de aspirant-jury leden wilde helpen. En dat leek me een uitgelezen mogelijkheid om de eerste jury ervaring op te doen.

    Voor dag en dauw richting Almere. Dan de briefing. Waar letten we op: stayeren!!!, helm op voordat de fiets wordt gepakt, geen koptelefoontje etc. Daarna snel naar de wisselzone, want de pro’s waren al onderweg. Toch heel bijzonder om zo dicht bij de actie te zijn.

    Daarna vooral aan de slag geweest in de wisselzone van de midden afstand. Deelnemers de  weg wijzen in de héle lange wisselzone, zorgen dat de helmen op blijven en een Japanse deelnemer helpen met het vullen van haar bidon met Nederlandse kaas?!

    Aan het einde van de dag patrouille op het loopparcours om meefietsers en -lopers van het parcours te halen. De deelnemer riskeert daarmee een diskwalificatie. Gaf me tegelijk de kans om bekenden nog aan te moedigen.

    Kortom: zeer bijzonder om op deze manier de wedstrijd mee te maken. Dat smaakt naar meer! En, misschien mag ik ooit nog wel op de motor mee.’

     

    Super Marco, hopelijk ga je veel leuke wedstrijden meedraaien. Ben jij nu ook geïnteresseerd? Bekijk ons filmpje over jureren bij NTB-wedstrijden. Meer weten of opgeven? Stuur dan een mail:

    Jury@hellastriathlon.nl

    Hellas Triathlon steunt ontwikkeling jeugdtriatlon Midden Nederland

    Blije gezichten bij de eerste training in zwembad Krommerijn. Vooraan Jeppe en Arend, geflankeerd door toptalenten en toptrainers.

    Misschien zag je deze foto van blije koppies (m/v) aan de rand van zwembad Krommerijn al eerder online. Jonge blije koppies bovendien. Dinsdag hadden Arend (10) en Jeppe (10) de exclusieve primeur deelnemer van een ‘jeugd-triatlontraining Midden Nederland’ te zijn.

    Exclusief, maar niet eenzaam. De jongens werden geflankeerd door de groep regionale topatleten met ambitie voor nationale en internationale podia. Na het zwemmen volgde een hardlooptraining en op donderdag staat de fietstraining gepland. Dit moet een vast ritme worden en een vaste waarde in triatlonland.

    Een groeiend aantal drijvende krachten (onder anderen Marco Glastra, Marijn de Jonge, Dirk Wijnalda, Daan Hoogland, Timo van Lokven, Melvin Keppel) van Triathlon trainingen jeugd Midden-Nederland ziet nu een goed idee werkelijkheid worden, geweldig!

    Bij het duurzaam opzetten van jeugdtrainingen voor onze regio komt veel werk kijken. Hellas Triathlon ondersteunt als vereniging het initiatief in eerste instantie op twee manieren: we zorgen er via onze administratie voor dat jonge duursporters een NTB-licentie krijgen. Ook zullen we op onze website en in overige communicatie aandacht gaan besteden aan de jeugdtrainingen.

    Dit past bij onze ambitie om in de regio ook voor de jeugd een betekenisvolle rol te gaan betekenen.

    Het hele concept en de uitwerking van de jeugdtrainingen is vanzelfsprekend in beweging, kijk bijvoorbeeld naar de laatste stand van zaken in dit ‘levende document’. Onder de motorkap van het project wordt door alle partijen hard gewerkt en we gaan leren van elkaar en van wat we tegenkomen.

    Zodra er meer nieuws is vanuit Hellas laten we dat weten op onze website, social kanalen en in de nieuwsbrief van oktober.

    Kun je niet wachten en wil je nu al iemand aanmelden? Neem contact op met Marco Glastra (zie gegevens op sheet 1 van dit document). Heb je vragen over de rol van Hellas Triathlon bij dit initiatief? Mail Corina Bots van de commissie Technische Zaken via technischezaken@hellastriathlon.nl.

    Race Report Ironman Maastricht – Els Visser

    ‘Onze’ Els won gewoon maar even de Ironman in Maastricht. Wat een bikkel! We zijn supertrots op haar en delen graag haar race report over deze magische dag. Gelukkig is ze er in Almere weer bij voor haar ‘Double Dutch’.

    Foto: Christie Brouwer
    Foto: Christie Brouwer

    Two days later, and yes it is real. I WON THE IRONMAN MAASTRICHT! What I never ever expected happened. Winning my first Ironman race in my home country. A day that will always be in my heart and I will always remember. Here a short race report.

    After a few weeks of training on altitude in Sankt Moritz, I came down to sea level a week before the Ironman. I had some quiet days with my parents, did my last training sessions and made myself ready. I was pretty relaxed and was excited to race!

    And then it was Sunday morning 7 am, the gun fired and we were off in the hot water of the Maas river. Sonia Bracegirlde was swimming next to me, I decided to jump in her feet and followed her for the first 2 km. At the turning point, I took the lead and tried to accelerate. In third and fourth position we left the water, however we were 8 minutes behind Haley Chura. I ran to my bike and started to attack the course through the amazing and rolling landscape in Limburg. A course with technical and narrow roads with sharp turns. I am not really technical on my bike and during trainings I am by far the slowest on downhills, but when it’s raceday I don’t see the danger and go for it! My legs felt strong and powerful and it didn’t take long before I was in second position. In the last 15 km of the first lap (90km) I heard that I was 2 minutes behind Haley and I was making time on her, but still 1 lap to go! As second female I rode towards the city. It was packed with spectators, and they were all cheering for me as first dutchie coming back! Time to start the second lap, BAM! And then, after 5 km, I overtook Haley and suddenly I was in first position and was leading the course! I tried to enjoy this moment as long as I would lead. My legs still felt powerful and I kept pushing, but yes, on the hills my legs started to burn! I stayed in the lead and after 5 hours I was the first lady who was coming back in T2 and who entered the running course. The sun was burning and the race started! Don’t start too fast, stay hydrated, stay in the process, and don’t think about the other girls, do your own thing. My family and friends were all over the course and all the dutchies were cheering for me. I never had support like this before. I really wanted to start waving and smiling, but I had to stay focused on my run. From the first till the last kilometer. I heard that Yvonne and Haley came closer, and yes, they will probably pass me somewhere during this marathon. But if there are stronger, then they are and I will accept it. I can only give what I have and try to run the best as possible for me. And so I didn’t try to accelerate to stay ahead with the risk to blow myself up. In the third lap, they still didn’t pass me and I heard that Yvonne was in second postion. So something must have happened with Haley… I still felt good, I felt my calves, but the body was good. So Els try to give all you have in the final lap. And then I had 4 km’s left, with Yvonne 4 minutes behind me. But as long as I can’t see the finish things can happen, so don’t take any risks and stay focused Els! And then in the last 500m I was still running there, without danger of the other athletes…. I realized that this was my race and my day! I am the one who is gonna win!! In between all the people I was allowed to enter the finish area and the red carpet. My family and friends were all waiting for me and it was time to give them a big hug! With all my emotions I crossed the finish line! I am an IRONMAN CHAMPION! What a great feeling, and it still is and will be for the next couple of weeks! You people were amazing!! Dankjewel lieve nederlanders voor alle support, jullie waren waanzinnig!!! Congrats to Yvonne and Sonia for a 2nd and 3rd place.

    And a huge thanks to Nutrid, van der Voort groep, HUUB WetsuitsOnko DrentKolkman Zijdewind for all your help!

    With love,

    Els